انتخاب رول آنیلوکس مناسب برای کاربردهای چاپی مانند سطوح تخت، هافتون و افکت های وینیت (گرادیان های محوشونده) به چند عامل بستگی دارد، از جمله ترام خطی (LPI)، حجم سلول (BCM) و نوع مرکب. در ادامه، روش انتخاب مشخصات مناسب آنیلوکس برای هر کاربرد آمده است:
- سطوح تخت (پوشش کامل، گرافیک های پررنگ)
هدف: دستیابی به پوشش قوی و یکنواخت مرکب.
انتخاب آنیلوکس:
ترام خطی پایین تر (200 تا 400 LPI) → سلول های بزرگتر برای حجم مرکب بیشتر.
حجم سلول بالاتر (6 تا 12 BCM) → انتقال مرکب بیشتر برای پر کردن سطح.
نوع سلول: سلول های شش ضلعی با زاویه 60 درجه یا سلول های کشیده برای رهایش بهتر مرکب.
- هافتون ها (چاپ فرایندی، جزئیات ظریف، گرادیان ها)
هدف: دستیابی به جزئیات تمیز و شارپ بدون پخش شدن بیش از حد مرکب.
انتخاب آنیلوکس:
ترام خطی متوسط تا بالا (500 تا 800 LPI) → سلول های کوچکتر برای رهایش کنترل شده مرکب.
حجم سلول پایین تر (2 تا 5 BCM) → جلوگیری از افزایش نقطه و نشستن بیش از حد مرکب.
نوع سلول: شش ضلعی با زاویه 60 درجه برای توزیع یکنواخت مرکب.
- افکت های وینیت (گرادیانهای نرم، محوشدگی ملایم)
هدف: دستیابی به گذارهای نرم از نواحی تیره به روشن.
انتخاب آنیلوکس:
ترام خطی بالا (700 تا 1200 LPI) → سلولهای بسیار ریز برای حداقل نشستن مرکب.
حجم سلول پایین (1.5 تا 3 BCM) → انتقال کنترل شده مرکب برای گذارهای تُنال نرم.
نوع سلول: شش ضلعی با زاویه 60 درجه یا سلول های کشیده برای کاهش خط افتادگی.
نکات تکمیلی:
برای جزئیات ظریف تر و گذارهای نرمتر، از آنیلوکس با LPI بالاتر استفاده کنید.
برای نشستن سنگین تر مرکب در سطوح تخت، از آنیلوکس با LPI پایین تر استفاده کنید.
برای دستیابی به بهترین نتیجه، نوع کلیشه و ویسکوزیته مرکب را با آنیلوکس هماهنگ کنید.
در صورت چاپ عناصر ترکیبی (سطوح تخت و هافتون)، استفاده از رول آنیلوکس ترکیبی را در نظر بگیرید.
