هنر بسته بندی / فناوری: یکی از رایج ترین شگفتی ها در چاپ زمانی رخ می دهد که مشتری طرح را روی نمایشگر تایید می کند، اما بعد از چاپ تعجب می کند که چرا نتیجه دقیقا با آنچه روی صفحه دیده بود مطابقت ندارد. دلیل این موضوع اغلب به تفاوت میان PMS و CMYK بر می گردد.
PMS (Pantone Matching System) از مرکب های اختصاصی و از پیش ترکیب شده استفاده می کند تا به رنگی کاملا مشخص و دقیق دست یابد. این روش زمانی ایده آل است که حفظ یکپارچگی و ثبات رنگ های برند اهمیت بالایی داشته باشد.
CMYK از چهار رنگ فرایندی شامل فیروزه ای (Cyan)، ارغوانی (Magenta)، زرد (Yellow) و مشکی (Black) برای شبیه سازی هزاران رنگ استفاده می کند. با وجود انعطاف پذیری بسیار بالا، برخی رنگ ها را نمی توان دقیقا با این روش بازتولید کرد.
رنگ هایی که بیشترین اختلاف را نشان می دهند معمولا عبارت اند از:
• نارنجی های درخشان
• سبز های زنده و اشباع
• آبی های تیره
• بنفش های غنی
عامل دیگری که بسیاری از افراد به آن توجه نمی کنند، نوع زیرلایه یا بستر چاپ است. یک رنگ که روی مقوای سفید با ته رنگ آبی چاپ می شود، می تواند به طور محسوسی با همان رنگ روی مقوای سفید با ته رنگ زرد متفاوت به نظر برسد.
درک این تفاوت ها پیش از آنکه پروژه وارد مرحله چاپ شود، می تواند از چاپ مجدد پرهزینه، تاخیر در تحویل و نارضایتی جلوگیری کند.
هر زمان که دقت رنگ اهمیت دارد، گفت و گو درباره انتخاب PMS یا CMYK در همان مراحل ابتدایی پروژه می تواند از بروز بسیاری از مشکلات در ادامه کار جلوگیری کند.
