هنر بسته بندی / بین الملل: رشد بازار تجهیزات فرآوری مواد غذایی و نوشیدنی پس از رونق ایجادشده در دوران پس از همه گیری کووید-۱۹ همچنان با ثبات ادامه دارد. این نتیجه پژوهش جدید Food Production Solutions Association (FPSA) و PMMI، انجمن فناوری های بسته بندی و فرآوری، است. این دو سازمان که سال ها گزارش های صنعتی موازی منتشر کرده اند، امسال برای انتشار مشترک «گزارش وضعیت صنعت فرآوری ۲۰۲۶» همکاری کرده اند. این گزارش تصویری از عملکرد بازار و چشم اندازی از شرایط پیش رو را در اختیار تولیدکنندگان مواد غذایی و سازندگان تجهیزات اصلی (OEM) قرار می دهد.

Chris Lyons، رئیس و مدیرعامل FPSA، می گوید: «اعضای دو سازمان تا حد زیادی مشترک هستند و هر دو به یک چیز نیاز دارند؛ دیدی روشن درباره روند قیمت ها، محل های ایجاد فرصت های رشد و ریسک های مهمی که باید در برنامه ریزی خود در نظر بگیرند.»

Lyons که از داده های حاصل از مصاحبه های مورد استفاده در گزارش وضعیت صنعت PMMI استقبال کرده بود، زمانی که Jim Pittas، مدیرعامل PMMI، پیشنهاد همکاری دو انجمن برای گزارش مشترک امسال و نسخه های آینده را مطرح کرد، از این پیشنهاد استقبال کرد.

Lyons می گوید: «ما با تیم پژوهشی Pittas همکاری کردیم تا اعضای FPSA را برای نظرسنجی و مصاحبه شناسایی کنیم. از نتیجه کار بسیار راضی هستم و فکر می کنم اعضای FPSA آن را ارزش افزوده بسیار خوبی برای عضویت خود خواهند دانست.»

مجله FOOD ENGINEERING اخیراً از Lyons خواست درباره این همکاری توضیح دهد و مهم ترین یافته های آن را تشریح کند.

FE: امیدوارید تولیدکنندگان مواد غذایی از این پژوهش چه چیزی به دست آورند؟

CL: امیدواریم تولیدکنندگان مواد غذایی و نوشیدنی از این پژوهش به عنوان ابزاری برای تصمیم گیری استفاده کنند؛ ابزاری برای اولویت بندی و مقایسه برنامه های سرمایه گذاری خود با یک تصویر معتبر از اندازه بازار، چشم انداز رشد و عوامل اصلی شکل دهنده سرمایه گذاری در تجهیزات.

این گزارش هر سال تصویری پایه از بازار ماشین آلات فرآوری در ایالات متحده ارائه می دهد و به گونه ای طراحی شده است که به تولیدکنندگان کمک کند بدانند تقاضا در کدام بخش ها و گروه های تجهیزات بیشتر است و روندهایی مانند محدودیت نیروی کار، فشارهای مربوط به بهداشت، تغییر فرمولاسیون ها با محوریت سلامت و بازرسی مبتنی بر هوش مصنوعی چگونه بر استراتژی های فرآوری تاثیر می گذارند.

همچنین فکر می کنم این گزارش برای OEMها، تولیدکنندگان مواد غذایی یا شرکت های سرمایه گذاری خصوصی هنگام بررسی ادغام ها یا خرید شرکت های صنایع غذایی، ابزار ارزشمندی است. این گزارش نشان می دهد رشد در سال های گذشته در کجا اتفاق افتاده و انتظار می رود در چند سال آینده در چه بخش هایی ادامه پیدا کند.

FE: امیدوارید OEMها از این پژوهش چه چیزی به دست آورند؟

CL: برای OEMها، هدف این است که شفافیت و اولویت بندی بازار را فراهم کنیم: اینکه سرمایه در کجا جریان دارد، رشد در کجا انتظار می رود و خریداران به دنبال چه ویژگی هایی در طراحی تجهیزات هستند.

این گزارش برای برآورد اندازه بازار و ارائه «بینش جهت دهنده درباره روندهای رشد و سرمایه گذاری» در صنایع و گروه های مختلف ماشین آلات تهیه شده است تا OEMها بتوانند نقشه راه محصولات خود را با بازارهای نهایی دارای رشد بالا و بهبود رقابتی ویژگی های تجهیزات، که تحت تاثیر نیازهای نیروی کار، بهداشت و الزامات داده و بازرسی قرار دارند، هماهنگ کنند.

FE: اکنون که از اوج بازار تجهیزات غذایی در دوره پس از کووید عبور کرده ایم، وضعیت این بازار را چگونه توصیف می کنید؟

CL: بازار با ثبات تر، اما همچنان مثبت به نظر می رسد. این پژوهش میزان ارسال ماشین آلات فرآوری مواد غذایی و نوشیدنی در ایالات متحده در سال ۲۰۲۵ را ۶.۲ میلیارد دلار برآورد می کند که نسبت به سال ۲۰۲۴ رشدی محدود، حدود ۳.۲ درصد، داشته است و پیش بینی می شود این رقم تا سال ۲۰۲۷ به حدود ۶.۷ میلیارد دلار برسد.

به عبارت دیگر، دوران جهش بازار سپری شده، اما پایه بازار همچنان قدرتمند است و به رشد خود ادامه می دهد؛ رشدی که عواملی ساختاری مانند اتوماسیون، بهداشت و سرمایه گذاری در بهره وری از آن حمایت می کنند.

ایالات متحده همچنان بزرگ ترین بازار تجهیزات غذایی است. به صورت تجربی، همچنان می شنوم شرکت هایی که هنوز در ایالات متحده حضور ندارند، برای یافتن فرصت های رشد در حال سرمایه گذاری برای ایجاد چنین حضوری هستند.

FE: ساخت وساز تاسیسات غذایی در مقایسه با تقاضا برای تجهیزات چه وضعیتی دارد؟ انتظار دارید این شرایط طی چند سال آینده چگونه تغییر کند؟

CL: نگاه کلان گزارش، شکاف میان ساخت تاسیسات جدید و سیگنال های تقاضا را نشان می دهد. تقاضا بیشتر از ساخت وساز است؛ ساخت تاسیسات از فعالیت کلی سفارش ها و شاخص های تقاضا برای تجهیزات عقب مانده است.

این الگو در کوتاه مدت نشان دهنده احتیاط است. برای هر کسب وکاری، همچنان عدم قطعیت زیادی در رابطه با تعرفه ها، فشارهای تورمی و کمبود نیروی ماهر وجود دارد. هزینه ها همچنان بیشتر بر ارتقای تاسیسات موجود، توسعه خطوط و نوسازی هدفمند متمرکز خواهد بود. فکر می کنم ساخت وساز در نهایت خود را به این تقاضا خواهد رساند.

در دو سال آینده، انتظار دارم تقاضا برای تجهیزات همچنان از طریق بازسازی و ارتقاهایی که به اتوماسیون نیروی کار و بهداشت مرتبط هستند، حمایت شود. در همین حال، ساخت تاسیسات جدید به تدریج بهبود خواهد یافت؛ همزمان با عادی شدن شرایط تامین مالی، زمان تحویل و پروژه های در دست اجرا.

با توجه به سرعت بالای تغییر فناوری، برنامه ریزی یک پروژه ساخت تاسیسات جدید دشوار است؛ زیرا ممکن است پروژه باعث محدود شدن امکان استفاده از فناوری جدید بعدی شود.

FE: در بخش های مختلف صنایع غذایی، انتظار دارید رشد خرید تجهیزات در کدام بخش ها بیشتر باشد؟ چه عواملی این رشد را ایجاد می کنند؟

CL: بر اساس پیش بینی های بخش های مختلف برای سال های ۲۰۲۴ تا ۲۰۳۰، چند بازار نهایی نرخ رشد بالاتری دارند که از جمله آنها می توان به بخش های زیر اشاره کرد:

  • خوراک دام و غذای حیوانات خانگی: حدود ۴.۱ درصد CAGR
  • غذاهای آماده: حدود ۴.۸ درصد CAGR
  • لبنیات: حدود ۴.۰ درصد CAGR

از نظر سهم فعلی بازار در سال ۲۰۲۵، بزرگ ترین بخش ها عبارتند از گوشت و طیور با ۲۹.۲ درصد، غذاهای آماده با ۱۴ درصد و لبنیات با ۱۲.۴ درصد.

بنابراین رشد در غذاهای آماده و لبنیات اهمیت ویژه ای دارد، زیرا درصد رشد بالایی روی یک پایه بزرگ بازار اتفاق می افتد.

عوامل محرک این رشد عبارتند از عوامل ساختاری مانند کمبود نیروی کار که اتوماسیون را به پیش می راند، افزایش توجه به بهداشت و قابلیت ردیابی فراخوان محصول و تغییر ترجیحات مصرف کنندگان به سمت مواد تشکیل دهنده ساده تر و تراکم پروتئینی بالاتر. همه این عوامل باعث افزایش سرمایه گذاری در ظرفیت های جدید یا ارتقایافته فرآوری می شوند.

FE: از نظر انواع ماشین آلات، انتظار دارید رشد در کدام بخش ها اتفاق بیفتد؟ چه عواملی آن را ایجاد می کنند؟

CL: بر اساس نوع تجهیزات و پیش بینی های سال های ۲۰۲۴ تا ۲۰۳۰، سریع ترین گروه های در حال رشد در این گزارش عبارتند از:

  • تجهیزات بازرسی: حدود ۴.۰ درصد CAGR
  • فرآوری مایعات، خمیر و دوغاب: حدود ۳.۷ درصد CAGR
  • تجهیزات تخصصی: حدود ۳.۷ درصد CAGR
  • شکل دهی، فرم دهی و تزئین: حدود ۳.۸ درصد CAGR
  • جابه جایی و انتقال مواد: حدود ۳.۱ درصد CAGR

عامل اصلی رشد، نیاز به انجام کار بیشتر با نیروی انسانی کمتر است؛ از طریق اتوماسیون و کنترل های ساده و قابل استفاده. همچنین تقویت پایش و بازرسی کیفیت و پشتیبانی از تصمیم گیری و پاسخگویی به محصولات پیچیده تر و الزامات بهداشتی بیشتر، این رشد را تقویت می کنند؛ به ویژه در شرایطی که افزایش تنوع SKUها و تغییر فرمولاسیون ها، تغییرپذیری فرایند را بیشتر می کند.

FE: چالش های نیروی کار چه نقشی در طراحی و خرید تجهیزات دارند؟

CL: محدودیت نیروی کار یکی از موانع اصلی در فرآوری است و مستقیماً بر اولویت های خرید و طراحی ماشین آلات تاثیر می گذارد. خریداران به طور فزاینده ای اتوماسیون و تجهیزاتی را در اولویت قرار می دهند که نیاز به مداخله دستی را کاهش دهند.

از سوی OEMها، اولویت های «طراحی ماشین» شامل کنترل های ساده و قابل فهم، کاهش وابستگی به نظارت تخصصی مهندسی داخلی و یکپارچه سازی روان تر سیستم ها است؛ زیرا کارخانه ها نمی توانند فرض کنند که همیشه نیروی ماهر کافی برای راه اندازی، نگهداری یا پیکربندی مجدد خطوط در اختیار خواهند داشت.

کارخانه ها همچنین معمولاً با نرخ بالای جابه جایی تکنسین های خدمات مواجه هستند و بنابراین از OEMها انتظار دارند پشتیبانی فنی ارائه دهند. این شرایط هم بر OEM و هم بر تولیدکننده فشار وارد می کند تا زمان کارکرد تجهیزات را به حداکثر برسانند و اتوماسیون را افزایش دهند.

FE: تغییر ترجیحات مصرف کنندگان در زمینه سلامت و تندرستی چه تاثیری بر طراحی فرایند و خرید تجهیزات دارد؟

CL: این گزارش سلامت و تندرستی را یکی از سیگنال های مهم تقاضا معرفی می کند. ترجیحات مصرف کنندگان به سمت مواد تشکیل دهنده ساده تر، تراکم پروتئینی بالاتر و کیفیت تغذیه ای ادراک شده در حال تغییر است.

این تغییرات باعث تحول در فرمولاسیون و ترکیب محصولات می شوند و به نوبه خود بر طراحی فرایند تاثیر می گذارند؛ موضوعی که اغلب به انعطاف پذیری بیشتر، کنترل دقیق تر و گاهی رویکردهای جدید فرآوری یا ارتقای تجهیزات برای مدیریت مواد اولیه و انتظارات کیفی متفاوت نیاز دارد.

FE: با افزایش توجه به فراخوان محصولات، بهداشت و ایمنی مواد غذایی چه نقشی در طراحی و خرید تجهیزات دارند؟

CL: بله، توجه به فراخوان محصولات در حال افزایش است و این موضوع یک ریسک برای نام و اعتبار برند محسوب می شود. به مشکلات Boar’s Head در سال ۲۰۲۴ نگاه کنید. هرچه ترکیب مواد تشکیل دهنده یک ماده غذایی پیچیده تر باشد، ریسک های مرتبط با ایمنی مواد غذایی نیز بیشتر می شوند. فرمولاسیون ها نیز در حال پیچیده تر شدن هستند.

بنابراین بهداشت و ایمنی مواد غذایی به طور فزاینده ای به بخش مرکزی تصمیم گیری درباره تجهیزات تبدیل شده اند، زیرا تغییرات می توانند چالش های جدیدی در زمینه بهداشت ایجاد کنند.

این گزارش بر اهمیت طراحی بهداشتی، قابلیت شست وشوی آسان و فرایندهای تکرارپذیر بهداشت و نظافت تاکید دارد. این موضوع خریداران را به سمت ارتقای تجهیزات و طراحی سیستم هایی سوق می دهد که الزامات بهداشتی را از همان ابتدا در ساختار خود لحاظ می کنند، نه اینکه آن را به عنوان یک قابلیت جانبی در نظر بگیرند.

FE: دوست دارید طی پنج سال آینده چه اتفاقی در بازار تجهیزات فرآوری مواد غذایی رخ دهد؟

CL: دوست دارم بازار به سمت تسریع راهکارهایی حرکت کند که به مسائل مطرح شده در این گزارش پاسخ می دهند؛ سیستم هایی با عملکرد بالاتر و کاربری آسان تر که فشارهای ساختاری اصلی شناسایی شده در پژوهش را برطرف کنند:

۱. اتوماسیون عملی و مقیاس پذیر بیشتر برای کارخانه های متوسط موجود، نه فقط پروژه های بزرگ ساخت تاسیسات جدید.

۲. تبدیل تجهیزات دارای طراحی بهداشتی از ابتدا به استاندارد پیش فرض، همراه با بهداشت و نظافت سریع تر و تکرارپذیرتر و مستندسازی بهتر.

۳. پذیرش گسترده تر پایش داده ها و ارتقای بازرسی، با استفاده از هوش مصنوعی به عنوان پشتیبان تصمیم گیری، برای کاهش عیوب، بهبود قابلیت ردیابی و افزایش زمان کارکرد تجهیزات، بدون وعده کنترل کاملاً خودکار در شرایطی که ریسک بالا است.

۴. ادامه پیشرفت در بهره وری و پایداری، به ویژه در زمینه کاهش مصرف آب، انرژی و ضایعات، به شکلی که از نظر عملیاتی برای کسب وکار توجیه داشته باشد.

FE: آیا فراتر از این گزارش پژوهشی، FPSA و PMMI برنامه ای برای همکاری بیشتر دارند؟

CL: بله. علاوه بر گزارش و اینفوگرافیک، FPSA و PMMI یک داشبورد تعاملی همراه با گزارش نیز ارائه کرده اند. این داشبورد دسترسی دقیق تر و قابل فیلتر به مجموعه داده ها را بر اساس نوع ماشین، زیرگروه و صنعت فراهم می کند و به کاربران امکان می دهد متناسب با نیازهای خود پرس وجوهای اختصاصی انجام دهند.

فراتر از پژوهش، علاقه مند هستم بررسی کنیم آیا میان دوره های آموزشی PMMI و برنامه آموزشی Food Industry Technician (FIT) ما هم افزایی وجود دارد یا خیر. ممکن است مسیری برای آموزش های تکمیلی فارغ التحصیلان FIT از طریق همکاری با PMMI در برخی دوره های آموزشی آن وجود داشته باشد.

FE: آیا نکته دیگری هست که بخواهید اضافه کنید؟

CL: ابتدا باید از اعضای FPSA و PMMI که در تولید داده های این گزارش مشارکت کردند، تشکر ویژه کنم. هر دو سازمان امیدوارند این گزارش به عنوان ابزاری ارزشمند برای برنامه ریزی کسب وکار و تصمیم گیری مورد استقبال قرار گیرد.

این گزارش به نوعی یک نقطه مبناست؛ گزارشی مشترک، گسترده و مبتنی بر واقعیت که صنعت می تواند از آن برای تصمیم گیری های بهتر استفاده کند. این موضوع ارزشمند است. با این حال، نسخه های آینده می توانند با بخش بندی عمیق تر، تحلیل روندها و مشارکت بیشتر اعضای هر دو سازمان در نظرسنجی ها، ارزش این گزارش را افزایش دهند.

در نهایت، محور مشترک گزارش این است که سرمایه گذاری در فرآوری، کمتر تحت تاثیر چرخه های کوتاه مدت و بیشتر تحت تاثیر واقعیت های ساختاری قرار دارد: محدودیت نیروی کار، انتظارات مربوط به بهداشت و فراخوان محصول و نیاز به پایش بهتر و بهره وری عملیاتی.

همین عوامل باعث شده اند که بازار در حال حاضر با وجود «رشد محدود»، همچنان چشم انداز توسعه ای باثبات داشته باشد. تولید مواد غذایی و بسته بندی، صنعتی بسیار قدرتمند است و این خبر خوبی برای کل صنعت محسوب می شود.