هنر بسته بندی / بین الملل: Zero Waste Europe از قانون اقتصاد چرخشی اتحادیه اروپا می خواهد که مواد شیمیایی سمی را در سراسر زنجیره های تامین محصولات تنظیم و رهگیری کند. این سازمان غیردولتی هشدار می دهد که عدم همسویی با راهبرد مواد شیمیایی برای پایداری می تواند خطرات بهداشتی برای عموم ایجاد کند. پیشنهادها شامل گذرنامه دیجیتال محصول، شفافیت در مراحل بالادستی و هزینه های EPR مبتنی بر اکومدولاسیون برای تشویق طراحی ایمن تر است.
گزارش اخیر Zero Waste Europe از قانون آینده اقتصاد چرخشی اتحادیه اروپا خواسته است که مواد شیمیایی سمی موجود در تولید و زنجیره های تامین محصولات از جمله بسته بندی را تنظیم، رهگیری و شفافیت را افزایش دهد؛ موادی که برای سلامت انسان مضر هستند.
در ادامه با Dorota Napierska، مسوول سیاست اقتصاد چرخشی بدون مواد سمی در Zero Waste Europe، درباره چالش های ایجاد یک اقتصاد چرخشی «بدون مواد سمی» برای قالب های بسته بندی چندماده ای در شرایط افزایش نگرانی مصرف کنندگان درباره مواد شیمیایی مضر گفت وگو شده است.
از جمله مواد شیمیایی رایج در بسته بندی که می توانند مضر تلقی شوند می توان به PFAS مورد استفاده در پوشش های مقاوم در برابر چربی، بیسفنول ها (مانند BPA) در پلاستیک ها و پوشش داخلی قوطی ها، و فتالات ها که به عنوان نرم کننده برای افزایش انعطاف پذیری استفاده می شوند اشاره کرد.
این گزارش با عنوان «ساخت یک اقتصاد چرخشی سالم: ادغام مواد شیمیایی، محصولات و پسماند در قانون اقتصاد چرخشی» استدلال می کند که قانون اقتصاد چرخشی باید با راهبرد اخیر مواد شیمیایی برای پایداری اتحادیه اروپا همسو شود تا از «یک بحران بهداشت عمومی در آینده» ناشی از مواد شیمیایی مضر جلوگیری شود.
Napierska توضیح می دهد:یک اقتصاد چرخشی بدون مواد سمی واقع بینانه است، اما نیازمند یک تغییر اساسی در نحوه عملکرد کل نظام بسته بندی مواد غذایی است. این فرض که گذار به یک اقتصاد چرخشی ایمن تر در بخش بسته بندی بدون به خطر انداختن ایمنی مواد غذایی، ماندگاری یا افزایش ضایعات غذایی غیرممکن است (چیزی که اغلب میشنویم)، فقط یک فرض است و هیچ شواهد محکمی ندارد.
او تاکید می کند که مستندسازی مواد شیمیایی در بسته بندی «تقریبا وجود ندارد» و توضیح می دهد که رهگیری مواد شیمیایی با شفافیت کامل و اطلاعات دقیق از ذینفعان بالادستی آغاز می شود.
مبادلات در رهگیری
Napierska می گوید مستندسازی مواد شیمیایی در بسته بندی «تقریبا وجود ندارد/ nearly nonexistent » انجام شده است. این گزارش خواستار الزامات الزام آور برای رهگیری در سراسر زنجیره ارزش است، به طوری که مواد بسیار نگران کننده به طور واضح در گذرنامه دیجیتال محصول اتحادیه اروپا تعریف شوند.
Napierska اشاره می کند که رهگیری بسته بندی به دلیل دسترسی محدود به اطلاعات با مشکل مواجه است، حتی از طریق سامانه های رسمی مانند اظهارنامه اجباری انطباق.او میگوید: اگرچه الزامات اطلاعاتی شامل شناسایی مواد و ترکیبات است، اما اطلاعات به ندرت به اشتراک گذاشته می شود، به دلیل مسائل «محرمانگی» که از سوی تولیدکنندگان مواد شیمیایی و مواد اعلام می شود.
او توضیح می دهد که در بسیاری از موارد، آزمایش بسته بندی «تنها راه ممکن» برای اطمینان از نبود مواد شیمیایی سمی یا شناسایی مشکلات تولید است.بدون تردید، چنین آزمایش و پایشی بر جریان های مواد ترکیبی، مواد اولیه بکر و مواد بازیافتی برای تعداد زیادی از مواد شیمیایی خطرناک، نیازمند منابع و پرهزینه است. این امر بدون شک بار اضافی بر دوش شرکت های کوچک و متوسط، توزیع کنندگان و بازیافت کنندگان ایجاد می کند. با این حال، او استدلال می کند که با وجود هزینه های کوتاه مدت، شرکت ها باید به مزایای میان مدت و بلندمدت افزایش شفافیت توجه کنند، «که باید به کاهش هزینه های آزمایش منجر شود».
درگیری بالادستی
علاوه بر این، Zero Waste Europe تاکید می کند که اقتصاد چرخشی نیازمند اقدام از سوی ذینفعان بالادستی است تا اطمینان حاصل شود محصولات برای سلامت انسان ایمن هستند. همچنین این سازمان پیشنهاد می کند محصولات باید برای بازیافت طراحی شوند و ذینفعان پایین دستی مسئول افزایش ایمنی و اعتماد مصرف کننده به مواد بازیافتی باشند.
Napierska می گوید: ما معتقدیم اگر ذینفعان بالادستی به درستی درگیر شوند و سامانه مسئول گذرنامه دیجیتال محصول به خوبی طراحی و کاربرپسند باشد، شرکت های کوچک و متوسط و بازیافت کنندگان بیش از حد تحت فشار قرار نخواهند گرفت. به گفته Zero Waste Europe، ذینفعان بالادستی باید ارزش افزوده ابزارهای دیجیتال برای رهگیری را درک کنند.
همزمان، Napierska پیشنهاد می کند که ذینفعان بالادستی باید ارزش افزوده ابزارهای دیجیتالی را که دسترسی به اطلاعات بهتر محصول را فراهم میکنند درک کنند، «که اگر می خواهند محصولشان الزامات قانونی را برآورده کند، اثبات انطباق داشته باشد و از تصمیم گیری و عملیات بازیافت باکیفیت پشتیبانی کند، ضروری است».
هزینه های اکومدولاسیون برای مواد شیمیایی
یکی دیگر از توصیه های گزارش Zero Waste Europe معرفی هزینه های اکومدولاسیون در نظام EPR اروپاست که می تواند استفاده از مواد شیمیایی ایمن را تشویق کرده و طراحی محصولات بدون مواد سمی را ترویج دهد.
Napierska می گوید:اکومدولاسیون در واقع درباره جریمه نیست، بلکه درباره ایجاد مشوق هایی برای طراحی بهتر است و همچنین مسئولیت اقتصادی تولیدکنندگان در قبال آلودگی و فرآیندهای مربوط به محصولاتشان، از جمله مواد شیمیایی خطرناک را ایجاد می کند.
او می افزاید: این هزینه ها تا حد زیادی به بیرون از سیستم منتقل شده و توسط نهادهای عمومی از طریق هزینه های مدیریت پسماند پرداخت شده است. در حالی که بسته بندی ممکن است ضروری باشد، آیا این همیشه به این معناست که مواد شیمیایی مضر موجود در آن واقعا ضروری هستند یا هیچ جایگزینی ندارند؟ او اضافه می کند که وقتی چنین پرسش هایی مطرح شود، جایگزینی مواد امکان پذیر است؛ اگر نه در سطح مواد شیمیایی، در سطح مواد یا طراحی متفاوت بسته بندی.
قانون اقتصاد چرخشی اتحادیه اروپا در حال حاضر در مرحله مشاوره عمومی است و انتظار می رود در سال 2026 به سمت یک پیشنهاد رسمی پیش برود.