گسست اساسی در چاپ تجاری مدرن با فرمت شیت، ناشی از تضاد ساختاری میان طراحی دیجیتال و بازتولید فیزیکی است. طراحان، هویت های بصری برند را روی نمایشگرهای نورانی ایجاد می کنند و مختصات RGB با درخشندگی بالا تولید می کنند؛ رنگ هایی که ماشین های چاپ دیجیتال سنتی 4 رنگ از نظر فیزیکی قادر به بازتولید آنها نیستند. این محدودیت هندسی، ماشین های چاپ دیجیتال استاندارد را به دستیابی به حدود 55 تا 65 درصد از کتابخانه رنگ های Solid Coated سیستم تطبیق Pantone (PMS) محدود می کند و صاحبان چاپخانه ها را مجبور می کند یا سفارش های سطح بالا را از دست بدهند یا برای اجرای تیراژهای کوتاه، کار را به ماشین های افست منتقل کنند و هزینه شست وشوی رنگ های اسپات را متحمل شوند.
Eddie Davin / مدیرعامل bigDAWGS و کارشناس ارشد چاپ

با به کارگیری معماری الکتروفوتوگرافیک 6 رنگ که از Pink فلورسنت برای انتشار فعال نور در کنار تونر Green با چگالی بالا استفاده می کند، پلتفرم Revoria شرکت Fujifilm Print US، شامل مدل های PC1120 و PC2120، از محدودیت های فیزیک کاملا کاهشی عبور می کند. این روش CMYK + Pink + Green به نرخ تطبیق تایید شده 93 درصد از کتابخانه PMS با اختلاف Delta E کمتر یا مساوی 3 دست پیدا می کند و به ارائه دهندگان خدمات چاپ شیت اجازه می دهد سفارش های برندمحور و دیجیتال را که حاشیه سود بالایی دارند، جذب کنند.
- فیزیک فضای رنگ: چراغ قوه در برابر اسفنج
برای درک اینکه چرا چاپ های دیجیتال استاندارد اغلب کدر به نظر می رسند، ابتدا باید بدانیم چشم ما نور و رنگ را چگونه درک می کند.
نمایشگرهای دیجیتال در فضای رنگ افزایشی RGB یعنی قرمز، سبز و آبی کار می کنند. برای درک RGB، تصور کنید در اتاقی کاملا تاریک ایستاده اید و سه چراغ قوه در دست دارید: یکی نور قرمز، دیگری سبز و سومی آبی. اگر هر سه چراغ قوه را دقیقا به یک نقطه از دیوار بتابانید، پرتوهای هم پوشانده شده یک ترکیب تاریک ایجاد نمی کنند. برعکس، آنها با یکدیگر ترکیب شده و نور سفید خالص و بسیار درخشانی ایجاد می کنند. این همان مدل افزایشی یا نورزا است؛ یعنی نمایشگر به صورت فعال نور تولید و اضافه می کند تا رنگ های زنده ایجاد شوند.
اما چاپ فیزیکی کاملا بر مدل کاهشی CMYK، یعنی Cyan، Magenta، Yellow و Key/Black، متکی است. کاغذ از خود نور منتشر نمی کند. در عوض، به نور سفید موجود در محیط متکی است که از سطح کاغذ بازتاب می شود و وارد چشم می شود. مرکب های CMYK مانند اسفنج عمل می کنند و بخش های مشخصی از نور محیط را کم یا جذب می کنند:
- مرکب Cyan نور قرمز را جذب می کند. نور سبز و آبی باقی مانده به سمت چشم بازتاب می شوند و مغز ما ترکیب آنها را Cyan می بیند.
- مرکب Magenta نور سبز را جذب می کند. نور قرمز و آبی باقی مانده بازتاب می شوند و ترکیب آنها Magenta را ایجاد می کند.
- مرکب Yellow نور آبی را جذب می کند. نور قرمز و سبز باقی مانده بازتاب می شوند و ترکیب آنها Yellow را ایجاد می کند.
- مرکب Black یا Key تمام نورهای RGB، یعنی قرمز، سبز و آبی را جذب می کند و تقریبا هیچ نوری را به سمت چشم بازتاب نمی دهد؛ در نتیجه سایه های عمیق ایجاد می شوند.

وقتی یک فایل RGB نورانی وارد ماشین چاپ تجاری می شود، نرم افزار نقش مترجم را ایفا می کند. این نرم افزار مجبور است نور نورزا و درخشان را به رنگدانه ای سنگین و جاذب نور تبدیل کند. هر لایه مرکبی که روی کاغذ اعمال می شود، نور بیشتری را از بازتاب شدن از سطح کاغذ باز می دارد. این محدودیت ساختاری باعث کاهش روشنایی تصویر و ایجاد بریدگی در گاموت رنگی یا Gamut Clipping می شود که نتیجه آن چاپی تخت و بی روح است.
- گردش کار دیجیتال با اولویت RGB و تضاد با راهنمای برند
طراحان امروزی در یک اکوسیستم RGB-first فعالیت می کنند. راهنماهای هویت برندهای بزرگ برای نمایشگرهای دیجیتال بهینه شده اند و از کدهای Hex بسیار زنده برای برندهایی مانند Spotify با سبز نئونی یا Twitch با بنفش الکتریکی استفاده می کنند.
این راهنماهای هویت بصری که از ابتدا برای فضای دیجیتال طراحی شده اند، واقعیت های فیزیکی لیتوگرافی دیجیتال استاندارد را کاملا نادیده می گیرند. وقتی یک طراح یک المان برند نئونی را در اختیار مدیر تولید چاپ قرار می دهد، نرم افزار استاندارد 4 رنگ به اجبار رنگ خارج از محدوده را فشرده می کند.
سبز زنده دیجیتال به سبز جنگلی کدر و خاکی تبدیل می شود. بنفش الکتریکی به رنگی تیره، کدر و شبیه آلو تبدیل می شود. مشتری نمونه چاپی را رد می کند، زیرا رنگ آن نمی تواند مانند نمایشگر Apple «درخشان» باشد. در نتیجه، اصطکاک زیادی میان آژانس خلاقیت و چاپخانه ایجاد می شود.

- قاتل حاشیه سود در چاپ 4 رنگ و درک Delta E
Gamut به سادگی به کل حجم رنگ هایی گفته می شود که یک دستگاه مشخص قادر به بازتولید آنها است. CMYK استاندارد را مانند یک فرهنگ لغت جیبی در نظر بگیرید؛ این فرهنگ لغت واژه های اصلی را دارد، اما برای اصطلاحات پیچیده ای مانند «نئونی» یا «نورزا» واژگان کافی ندارد.
برای یک چاپخانه تجاری، تطبیق دقیق رنگ Formula برند در سیستم PMS می تواند یک دردسر عملیاتی باشد. وقتی چاپخانه در این تطبیق شکست می خورد، میزان خطا با مفهومی به نام Delta E اندازه گیری می شود.
Delta E چیست؟
اگر دانشمند رنگ یا متخصص چاپ نیستید، Delta E را به عنوان یک «امتیاز خطا» برای دقت رنگ در نظر بگیرید. این شاخص فاصله فیزیکی میان رنگ مورد نظر طراح و رنگی را که چاپگر واقعا تولید کرده است اندازه گیری می کند. امتیاز Delta E برابر با 3 یا کمتر، یعنی <= 3، به این معنا است که چشم انسان نمی تواند تفاوت را تشخیص دهد و تطبیق رنگ کامل و نامحسوس است. اگر این عدد بالاتر برود، تفاوت رنگ به صورت قابل مشاهده مشخص خواهد بود.
اگر یک چاپخانه کاملا دیجیتال تلاش کند با استفاده از یک رنگ Process استاندارد CMYK، رنگ زنده برند را شبیه سازی کند، میزان خطای Delta E افزایش پیدا می کند. رنگ دقیق نیست، مشتری نمونه چاپی را رد می کند و چاپخانه مشتری خود را از دست می دهد. برای جلوگیری از این وضعیت، چاپخانه های هیبریدی مجبور می شوند کار را به یک ماشین افست سنتی منتقل کنند، غلتک ها را تمیز کنند و یک مرکب اسپات از پیش مخلوط شده و گران قیمت وارد ماشین کنند؛ موضوعی که حاشیه سود آنها را از بین می برد.

- تغییر رویکرد به نورزایی: فلورسانس و Stokes Shift
معماری Revoria شرکت Fujifilm این فرهنگ لغت جیبی را با استفاده از آرایه CMYK + Pink + Green به یک دانشنامه کامل تبدیل می کند. سلاح مخفی این سیستم، تونر Super EA-Eco Pink است که بر اساس یک اصل علمی جالب به نام Stokes Shift کار می کند.
رنگ های فلورسنت چگونه واقعا کار می کنند؟
نور فرابنفش یا UV به صورت طبیعی در نور محیط اطراف ما وجود دارد. مولکول های فلورسنت موجود در این تونر Pink مانند مبدل های کوچک انرژی عمل می کنند. آنها نور UV نامرئی را جذب می کنند، طول موج آن را تغییر می دهند و بلافاصله آن را به شکل نور صورتی بسیار روشن و قابل مشاهده منتشر می کنند.
این همان Stokes Shift در عمل است. این فرایند، چاپ فیزیکی را به یک رسانه نورزا یا Emissive Media تبدیل می کند. صفحه چاپ شده دیگر فقط به صورت غیرفعال نور را بازتاب نمی دهد، بلکه به صورت فعال نور قابل مشاهده تولید می کند. با تزریق دوباره نور فیزیکی به کاغذ، تونر Pink فلورسنت چاپ را از محدودیت های تاریک رنگ های کاهشی جدا می کند.
در ترکیب با تونر Green با چگالی بالا که نیاز به ترکیب Cyan و Yellow را از بین می برد، این سیستم 6 رنگ به 93 درصد از کتابخانه Solid PMS با اختلاف Delta E کمتر یا مساوی 3 دست پیدا می کند؛ نتیجه ای که به صورت مستقل تایید شده است.

- ضرورت سخت افزاری: موتور 6 رنگ
اجرای این محاسبات پیچیده طیفی به سخت افزار بسیار تخصصی نیاز دارد. نمی توان رنگ های RGB نورزا را صرفا با عبور دادن یک ورق کاغذ از یک ماشین چاپ 4 رنگ برای بار دوم، به صورت الگوریتمی شبیه سازی کرد.
ماشین Fujifilm Revoria PC2120 به طور اختصاصی به عنوان یک ماشین چاپ الکتروفوتوگرافیک 6 رنگ، تک پاس و با تغذیه پیوسته طراحی شده است. برای حفظ رجیستر میکروسکوپی شش لایه رنگ مجزا در سرعت 120 برگ در دقیقه، این ماشین از هدهای چاپ لیزری Vertical Cavity Surface Emitting Laser یا VCSEL استفاده می کند که وضوح 2400 × 2400 dpi را ارائه می دهند.
این سخت افزار توسط Revoria Flow Digital Front End کنترل می شود. این سیستم از یک پروتکل خودکار با عنوان «Use Specialty Toner in RGB Simulation» استفاده می کند. با یک کلیک، نرم افزار به صورت خودکار حجم دقیق Pink و Green مورد نیاز برای شبیه سازی نمایشگر دیجیتال نورانی را محاسبه می کند و نیاز به تنظیمات دستی رنگ اسپات را کاملا از بین می برد.
