مقررات آتی مواد شیمیایی، پیچیدگی قابل توجهی را برای صنعت بسته‌بندی به همراه خواهد داشت. پیش‌قدم شدن در تدوین یک طرح جامع بین‌بخشی می‌تواند شفافیت و مسیری برای مدیریت این عدم قطعیت فراهم کند. مقررات جدید و سختگیرانه‌تر در مورد استفاده از مواد شیمیایی خاص در صنعت بسته‌بندی به سرعت در حال ظهور است: محدودیت‌های بیسفنول آ (BPA) در اتحادیه اروپا و مواد پرفلوروآلکیل و پلی‌فلوروآلکیل (PFAS) در ایالات متحده، دو مورد از برجسته‌ترین آنها هستند. با انتشار اخیر “نقشه راه محدودیت‌ها تحت استراتژی مواد شیمیایی برای پایداری” کمیسیون اروپا در سال 2030 و درخواست‌های ایالتی برای ممنوعیت‌های فدرال سایر مواد شیمیایی نگران‌کننده (مانند فتالات‌ها) که در ایالات متحده در حال انجام است، مقررات بیشتری در افق نمایان است. مقررات مواد شیمیایی، چالش‌های عملیاتی قابل توجهی را برای فعالان صنعت ایجاد می‌کند: عدم قطعیت در مورد جزییات تغییرات نظارتی و جدول زمانی اجرا می‌تواند چابکی یک سازمان را برای رسیدگی به این چالش‌ها مختل کند، همانطور که تجربه محدود در صنعت در مورد مواد شیمیایی خاص می‌تواند این کار را دهد. به رهبران صنعت توصیه می‌شود رویکردی پیشگیرانه را توسعه دهند که بر همکاری بین‌بخشی تأکید دارد و توسط یک طرح جامع توسعه‌یافته پشتیبانی می‌شود تا با اطمینان در این چشم‌انداز نامطمئن حرکت کنند.

فراتر از مقررات بسته‌بندی زیست‌محیطی

به تازگی، صنعت بسته‌بندی با سیل مقررات زیست‌محیطی مواجه شده است که اثرات نشت بسته‌بندی را هدف قرار می‌دهد. با این حال، این تنها دستور کار قانونگذاران نیست: موج جدیدی از مقررات در افق نمایان است که احتمالا قوانین سختگیرانه‌تری را در مورد مواد شیمیایی مورد استفاده در بسته‌بندی به همراه خواهد داشت. برای درک بیشتر در مورد تغییرات بالقوه آینده، ما محیط نظارتی در حال تحول را در زمینه سه ماده شیمیایی BPA،  PFAS و فتالات‌ها تجزیه و تحلیل کرده‌ایم که همگی بر بسترهای مختلف در صنعت بسته‌بندی تأثیر می‌گذارند. با توجه به اینکه دامنه نظارتی و جدول زمانی پذیرش هنوز مشخص نیست و تأثیر مورد انتظار چنین مقرراتی به سرعت در حال تحول است، شرکت‌های بسته‌بندی به زودی با چندین چالش لجستیکی در سراسر عملیات خود مواجه خواهند شد، اگر در حال حاضر با آن مواجه نباشند. در این مقاله، تغییرات آتی در مقررات مواد شیمیایی را بررسی می‌کنیم، پیامدهای آن را برای فعالان در تمام بسترهای بسته‌بندی ترسیم می‌کنیم و چارچوبی را برای رهبران صنعت پیشنهاد می‌کنیم تا عدم قطعیت  و احتمالات را به طور فعال مدیریت کنند.

تغییرات مهم مقرراتی برای مواد شیمیایی مختلف مورد استفاده در بسته‌بندی در راه است

در آینده نزدیک، مقررات جدیدی در مورد استفاده از BPA در اتحادیه اروپا و حذف تدریجی PFAS در ایالات متحده وجود خواهد داشت. علاوه بر این، احتمال وجود مقررات بیشتر – به عنوان مثال، در مورد فتالات‌ها – نیز در آینده نزدیک وجود دارد.

:BPA مقررات جدیدی که انتظار می‌رود در نیمه دوم سال 2022 اعمال شود

BPA عمدتا در ترکیب با سایر مواد شیمیایی برای تولید پلاستیک‌ها و رزین‌ها استفاده می‌شود، به ویژه پلاستیک شفاف مورد استفاده در ساخت ظروف غذا. بطری‌های نوشیدنی قابل استفاده مجدد، ظروف غذاخوری و ظروف ذخیره‌سازی نیز می‌توانند حاوی BPA باشند. این ماده شیمیایی همچنین برای تولید رزین‌های اپوکسی استفاده می‌شود که معمولا در صنعت بسته‌بندی برای تشکیل پوشش‌های محافظ و آستر برای ظروف فلزی غذا و نوشیدنی به کار می‌روند.

مقررات مربوط به BPA جدید نیست، اما در سطح جهانی، مقررات مربوط به استفاده از BPA در بسته‌بندی و محصولات در تماس با مواد غذایی در سال‌های اخیر افزایش یافته است. علی‌رغم فقدان زیرساخت‌های نظارتی در مورد BPA در ایالات متحده فراتر از محصولات خاص کودکان، فشار گسترده مصرف‌کنندگان و نهادها، بسیاری از شرکت‌ها را مجبور کرده است که BPA را از محصولات بسته‌بندی خود حذف کنند. در اتحادیه اروپا، مقررات مربوط به BPA کندتر بوده است. با این حال، سوئد استفاده از BPA را برای بطری‌های شیر کودک و مواد در تماس با مواد غذایی برای کودکان زیر سه سال در سال‌های 2011 تا 2016 ممنوع کرد، در حالی که فرانسه استفاده از آن را در ظروف غذای کودک در سال 2013 و در تمام «مواد در تماس با مواد غذایی» در سال 2015 ممنوع کرد.

با افزایش نگرانی در مورد خطرات سلامتی ناشی از قرار گرفتن در معرض قابل توجه BPA، اتحادیه اروپا اکنون در حال تسریع مقررات است. در دسامبر 2021، سازمان ایمنی غذای اروپا (EFSA) ، ارزیابی خطر تجدید نظر شده‌ای از BPA منتشر کرد و سپس در ژانویه 2022، یک پیش‌نویس نظریه علمی منتشر کرد که مصرف روزانه قابل تحمل (TDI) BPA را دوباره ارزیابی می‌کند. این ارزیابی مجدد، کاهش قابل توجهی در TDI را پیشنهاد می‌کند که حدود 100 هزار برابر کمتر از مقدار قبلی ذکر شده توسط EFSA در سال 2015 است. تأیید  مقررات جدید اساسا به این معنی است که BPA مورد استفاده در تمام محصولات در تماس با مواد غذایی باید در سراسر کشورهای عضو اتحادیه اروپا با جایگزین‌های بدون BPA جایگزین شود.

 :PFAS حذف تدریجی استفاده در ایالات متحده تا پایان سال 2022 و در اتحادیه اروپا تا سال 2030

PFAS گروهی از مواد شیمیایی هستند که برای ساخت پوشش‌های فلوروپلیمری استفاده می‌شوند که می‌توانند در برابر حرارت، روغن، گریس و آب مقاوم باشند. در بسته‌بندی، PFAS معمولا برای افزودن به محصولات کاغذی که غذاهای چرب را سرو و بسته‌بندی می‌کنند، مانند کیسه‌های نانوایی و بسته‌بندی ساندویچ‌های فست فود، استفاده می‌شوند PFAS .که به «مواد شیمیایی ابدی / forever chemicals » معروف هستند، در محیط تجزیه نمی‌شوند و می‌توانند به منابع غذایی یا آب مهاجرت کنند.

مقررات مربوط به استفاده از BPA در بسته‌بندی در سراسر جهان (نمونه‌ای، نه جامع)

ایالات متحده

۲۰۱۰: آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (US Environmental Protection Agency)، BPA را به فهرست “مواد شیمیایی نگران‌کننده” اضافه کرد.

۲۰۱۶: در کالیفرنیا، BPA به فهرست ” Proposition 65 ” اضافه شد که کسب‌وکارها را ملزم می‌کند تا هشدارهایی را روی محصولاتی که خطر قرار گرفتن در معرض BPA به میزان قابل توجهی دارند، ارایه دهند.

2020: تا سال ۲۰۲۰، ۱۴ ایالت ایالات متحده استفاده از BPA را محدود کرده‌اند که بیشتر در مواد در تماس با مواد غذایی برای کودکان زیر سه سال بوده است.

سازمان ایمنی غذای اروپا (EFSA)

  • ۲۰۱۵: داده‌های جدیدی که در ارزیابی مجدد جامع BPA توسط EFSA کشف شد، منجر به کاهش قابل توجه حد مجاز BPA توسط این سازمان گردید.
  • ۲۰۲۱–۲۲: پیش‌نویس پیشنهادی برای کاهش بیشتر حد مجاز BPA به میزان ۱۰۰,۰۰۰ برابر (۲۰۲۱) ارایه شد. دوره مشاوره عمومی در فوریه ۲۰۲۲ به پایان رسید. این مقررات توسط صنعت در سه ماهه چهارم سال ۲۰۲۲ اجرایی شد.

آژانس مواد شیمیایی اروپا (European Chemicals Agency)

  • ۲۰۱۷: BPA به فهرست مواد بسیار نگران‌کننده (substances of very high concern) در مقررات ثبت، ارزیابی، مجوزدهی و محدودیت مواد شیمیایی (REACH) اضافه شد.

فرانسه

  • ۲۰۱۳: استفاده از BPA در تمام ظروف غذای کودک ممنوع شد.
  • ۲۰۱۵: استفاده از BPA در تمام مواد در تماس با مواد غذایی ممنوع شد.

بلژیک

  • ۲۰۱۳: استفاده از BPA در مواد در تماس با مواد غذایی برای کودکان زیر سه سال ممنوع شد.

سوئد

  • ۲۰۱۱: استفاده از BPA در موارد خاص، به عنوان مثال در شیشه‌های شیر کودک و مواد در تماس با مواد غذایی برای کودکان زیر سه سال، ممنوع شد.
  • ۲۰۱۶: استفاده از پوشش‌های اپوکسی حاوی BPA در لوله‌های آب آشامیدنی ممنوع شد.

چین

  • ۲۰۱۱: استفاده از BPA در شیشه‌های شیر کودک ممنوع شد.

ژاپن

  • اواخر دهه ۱۹۹۰: صنعت کنسرو ژاپن، محدودیت‌های مهاجرت ده قسمت در میلیارد (برای قوطی‌های مواد غذایی) و پنج قسمت در میلیارد (برای قوطی‌های نوشیدنی) را تعیین کرد.

مقررات قابل توجه در ایالات متحده در مورد استفاده از PFAS در بسته‌بندی به سال 2016 برمی‌گردد، زمانی که سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) دو ترکیب long-chain perfluorinated  را از استفاده در بسته‌بندی مواد غذایی حذف کرد. در سال 2018، ایالت واشینگتن اولین ممنوعیت “افزودن آگاهانه” PFAS را در بسته‌بندی مواد غذایی در مواردی که جایگزین‌های ایمن‌تر برای PFAS در دسترس بود، اجرا کرد. با این حال، تا فوریه 2021 طول کشید که اداره بوم شناسی واشینگتن گزارش خود را در شناسایی جایگزین‌های ایمن‌تر منتشر کرد.

به دنبال دسترسی اخیر به گزینه‌های ایمن‌تر، مقررات ایالات متحده در مورد استفاده از PFAS در بسته‌بندی به سرعت گسترش یافته است و تعداد فزاینده‌ای از نهادهای نظارتی ممنوعیت‌هایی را برای تمام انواع PFAS اعمال می‌کنند. از ژانویه 2022، هفت ایالت (کالیفرنیا، کانکتیکات، مین، مینه سوتا، نیویورک، ورمونت و واشنگتن) PFAS را در ظروف و مواد بسته‌بندی مواد غذایی محدود کرده‌اند—به ویژه، قانون ایالت نیویورک اولین قانونی بود که در دسامبر 2022 اجرایی شد. ده ایالت دیگر نیز قوانینی را برای ممنوعیت افزودن عمدی PFAS در بسته‌بندی مواد غذایی پیشنهاد کرده‌اند.

در اروپا، کمیسیون اروپا به تازگی نقشه راه محدودیت‌های خود را راه‌اندازی کرده است که برنامه‌ای را برای ممنوعیت استفاده از بسیاری از گروه‌های گسترده مواد شیمیایی مضر، از جمله PFAS، در بسته‌بندی تا سال 2030 ترسیم می‌کند. به عنوان بخشی از این نقشه راه، دولت‌های دانمارک، آلمان، هلند، نروژ و سوئد رسما پیشنهادی را برای محدودیت PFAS در اتحادیه اروپا به آژانس مواد شیمیایی اروپا (ECHA) ارایه کرده اند که در سال 2023 مورد بررسی قرار گرفته است.

فتالات‌ها: در افق؟

فتالات‌ها، که اغلب به عنوان روان‌کننده‌ها شناخته می‌شوند، مواد شیمیایی هستند که برای ساخت پلاستیک‌هایی مانند پلی وینیل کلراید (PVC) بادوام‌تر استفاده می‌شوند. آنها می‌توانند در بسته‌بندی مواد غذایی—به عنوان مثال، در آستر درب شیشه یا درب بطری—و همچنین در مواد فرآوری مواد غذایی استفاده شوند. در ایالات متحده، مقررات فتالات‌ها از نظر تاریخی به استفاده از آن در اسباب‌بازی‌ها و سایر محصولات مراقبت از کودکان محدود شده است. استفاده از آن در بسته‌بندی مواد غذایی و سایر محصولات در تماس با مواد غذایی تا همین اواخر مورد توجه نبوده است. با این حال، در دسامبر 2021، مین قانون جدیدی را اعلام کرد که استفاده از تمام فتالات‌ها را در بسته‌بندی مواد غذایی و نوشیدنی در داخل ایالت ممنوع می‌کند. این قانون که توسط اداره حفاظت از محیط زیست اجرا می‌شود، یکی از اولین قوانینی در ایالات متحده است که تمام فتالات‌ها را در بسته‌بندی مواد غذایی و نوشیدنی ممنوع کرده است. با این حال اجرای این قانون از آن زمان تا ژوئن 2022 به تعویق افتاد. نکته مهم این است که این قانون توجه سایر طرف‌های ذینفع را به خود جلب کرده است، که اکنون از FDA می‌خواهند مقررات گسترده‌تر و تأثیرگذارتری را برای ممنوعیت فتالات‌ها در مواد بسته‌بندی و فرآوری مواد غذایی در آینده نزدیک تدوین کند.

تأثیر گسترده و مقیاس‌پذیر در سراسر سطوح و فعالان

پوشش‌های شیمیایی در ترکیب با تقریبا هر بستر بسته‌بندی استفاده می‌شوند: BPA با ظروف پلاستیکی سخت و قوطی‌های فلزی، PFAS با کاغذ انعطاف‌پذیر و phthalates  با پلاستیک‌های نرم. در نتیجه، حاضرین در سراسر زنجیره ارزش بسته‌بندی، از تولیدکنندگان مواد خام گرفته تا تبدیل‌کنندگان و کاربران نهایی، تحت تأثیر مقررات مواد شیمیایی قرار می‌گیرند. چندین کاربر نهایی بسته‌بندی اقدامات سریعی را برای حذف تدریجی یا تعهد به حذف تدریجی BPA، PFAS و فتالات‌ها و همچنین سایر مواد شیمیایی از بسته‌بندی خود انجام داده‌اند. به عنوان مثال، در طول دو سال گذشته، بسیاری از خرده‌فروشان مشهور ممنوعیت‌های شیمیایی جهانی را در سراسر سبد بسته‌بندی خود اعمال کرده‌اند—اقداماتی که تأثیر عمده‌ای بر تامین‌کنندگان بسته‌بندی آنها خواهد داشت.

مدیریت عدم قطعیت ناشی از تغییرات نظارتی آینده

در حالی که مقررات جدید در حال تدوین و اجرا هستند، عدم قطعیت قابل توجهی در مورد پیامدهای دقیق آنها وجود دارد، و شفافیت در مورد سه سوال اصلی مورد نیاز است:

  • دامنه نظارتی و جدول زمانی پذیرش چه خواهد بود؟
  • مقررات جدید چگونه به صورت محلی اجرا خواهند شد؟
  • مقادیر مجاز دقیق قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی چقدر خواهد بود؟

این عدم قطعیت، همراه با تجربه محدود گاه به گاه در صنعت در مورد جایگزینی مواد شیمیایی خاص، می‌تواند سرعت پذیرش را مختل کند. با تجزیه و تحلیل پاسخ‌های نظارتی شرکت‌های بسته‌بندی، توانسته‌ایم رویکردهای مختلفی را برای مدیریت این عدم قطعیت بررسی کنیم. یک گزینه، واکنشی بودن است: یعنی منتظر راهنمایی نظارتی برای ارزیابی دامنه کامل و الزامات تعیین شده توسط مقامات نظارتی باشید. با این حال، این رویکرد با خطر بالایی نیز همراه است، زیرا سازمان‌ها در محیطی مبهم در حالی که منتظر راهنمایی نظارتی هستند یا به آن پاسخ می‌دهند، فعالیت می‌کنند. مهلت‌های فشرده برای تأیید صلاحیت مواد جدید یا تردید در جایگزینی سبد محصولات می‌تواند منجر به از دست دادن مشتریانی شود که قبلا حذف تدریجی خود را اجرا کرده‌اندو  یا پیشرفت تامین‌کنندگان رقیب که سریع‌تر با جایگزین‌های مواد به بازار آمده‌اند، و همچنین خطر عدم رعایت مقررات در صورت دشوار بودن جایگزینی.

در عوض، ما پیشنهاد می‌کنیم که رهبران صنعت رویکردی پیشگیرانه‌تر برای توسعه یک دیدگاه پیش از مقررات اتخاذ کنند که تعیین می‌کند چگونه جایگزینی مواد شیمیایی مرتبط با مقررات آتی را شروع کنند که می تواند به دو روش انجام شود:

  • جایگزینی Pareto  مواد در تماس مستقیم با غذا

جایگزینی سهم عمده حجم مرتبط با این مواد (اغلب قانون پارتو یا 80/20 اعمال می‌شود) را، برای مثال، در پوشش‌های داخلی شروع کنید. در مورد BPA، جایگزینی پوشش‌های داخلی حاوی BPA با جایگزین‌های بدون BPA، بخش قابل توجهی از خطر برای محتوای غذا را کاهش می‌دهد. دلیل این امر این است که پوشش‌های داخلی حاوی BPA پنج برابر خطر مهاجرت را در مقایسه با پوشش‌های خارجی به دلیل تماس مستقیم با غذا دارند.

  • ممنوعیت کامل پیشگیرانه

 اجرای ممنوعیت کامل ماده – هم برای پوشش‌های داخلی و هم برای پوشش‌های خارجی- را شروع کنید، زیرا گاهی اوقات چالش‌های جایگزینی برای پوشش‌های خارجی به دلیل تجربه محدود صنعت دشوارتر است. برای شروع این سفر، به فعالان بسته‌بندی توصیه می‌شود که به سرعت یک طرح جامع را اجرا کنند که حداقل شامل بلوک‌های ساختمانی زیر باشد:

  • Data/IT. با ایجاد دیدگاهی روشن در مورد مواد موجود در فرآیندهای تولید خود سازمان و همچنین درخواست شفافیت مشابه از تامین‌کنندگان، شفافیت کامل را در مورد تمام مواد مورد استفاده در بسته‌بندی تضمین کنید. در حالت ایده‌آل، به عنوان بخشی از این طرح، قابلیت ردیابی آینده‌نگر مواد را معرفی کنید.این امر انتقال‌های اضافی را در آینده ممکن می‌سازد، زیرا انتظار می‌رود مقررات بیشتری در طول سال‌ها اعمال شود.
  • تحقیق و توسعه/تولید. منابع مواد در محدوده نظارتی را در زنجیره تولید نقشه‌برداری کنید و فهرستی از جایگزین‌های مناسب ایجاد تهیه کنید. در برخی موارد، این جایگزین‌ها ممکن است قبلا برای استفاده در کارخانه‌های خاص یا برای مشتریان خاص واجد شرایط شده باشند.

عملیات. یک برنامه صلاحیت و جدول زمانی مورد انتظار برای انتقال مواد در محدوده را، اغلب با همکاری تحقیق و توسعه و تولید، توسعه دهید. این تلاش صلاحیت ممکن است پیچیده باشد—از این رو نیاز به آزاد کردن ظرفیت صلاحیت و آزمایش اضافی در کارخانه‌ها برای اطمینان از انطباق با جدول زمانی نظارتی وجود دارد.

تدارکات. یک طرح منبع‌یابی به‌روزرسانی‌شده تهیه کنید و درخواست‌های جدیدی برای پیشنهاد راه‌اندازی کنید. اطمینان حاصل کنید که تدارکات می‌تواند از عملیات در توسعه یک طرح تحقیق و توسعه و صلاحیت مشتری پشتیبانی کند. سازمان‌ها همچنین ممکن است بخواهند در نظر بگیرند که چگونه از فرآیند جایگزینی برای ساده‌سازی تعداد SKU استفاده کنند—این امر به افزایش کارایی عملیاتی کمک می‌کند و به طور بالقوه شرایط خرید بهتری را ارایه می‌دهد.

تجاری. مشتریان تحت تأثیر مقررات را لیست‌برداری کنید و یک روایت مشتری برای پشتیبانی از طرح انتقال توسعه دهید. مرتبط با این موضوع، در مورد تغییرات قیمت و جدول زمانی صلاحیت و آزمایش (مشتری خاص)، در صورت نیاز، با مشتریان مذاکره کنید.

حقوقی. تیم حقوقی باید آماده باشد تا تغییرات نظارتی را با پیشرفت آنها پیگیری و در مورد آنها مشاوره دهد.

با توجه به اینکه جایگزینی مواد، عملکردهای متعددی را در داخل سازمان تحت تاثیر قرار می‌دهد، توسعه یک طرح جامع نیازمند یک تیم بین‌بخشی برای توسعه و هماهنگی آن خواهد بود. به عنوان بخشی از این فعالیت، اجرای پارامترهای مدیریت عملکرد شفاف (مانند شاخص‌های کلیدی عملکرد و نقاط عطف) بسیار مهم خواهد بود، زیرا ردیابی، موضوعی کلیدی است.

هرگونه تغییر نظارتی پیامدهای بسیار قابل توجهی برای سبد محصولات یک شرکت بسته‌بندی خواهد داشت. اتخاذ رویکرد واکنشی “صبر کن و ببین” می‌تواند ریسک زیادی ایجاد کند. در مقابل، پیشگیرانه عمل کردن با توسعه یک موضع اولیه و اقدام بر اساس یک طرح جامع روشن و همکاری بین‌بخشی می‌تواند به فعالان بسته‌بندی کمک کند تا پیچیدگی‌های چشم‌انداز نظارتی در حال تحول را مدیریت کنند.