هنر بسته بندی / فناوری: مواد پلاستیکی به دلیل انعطاف پذیری، دوام و مقرون به صرفه بودن، در طیف گسترده ای از کاربرد های بسته بندی مورد استفاده قرار می گیرند. در تولید واقعی، پلاستیک را به عنوان یک گروه واحد در نظر نمی گیریم. بلکه بررسی می کنیم که هر نوع پلاستیک در فرایند تولید چگونه رفتار می کند و در شرایط واقعی استفاده، مانند حمل و نقل، انبارداری و محافظت از محصول، چه عملکردی دارد. اگرچه بیشتر پلاستیک های مورد استفاده در صنعت بسته بندی همچنان بر اساس دسته بندی های استاندارد صنعتی طبقه بندی می شوند، اما در عمل انتخاب مواد همیشه بر پایه عملکرد آن ها انجام می شود، نه صرفا بر اساس نوع دسته بندی.
انواع مواد پلاستیکی
در تولید بسته بندی، مواد پلاستیکی معمولا بر اساس ساختار پلیمری و ویژگی های فیزیکی آن ها دسته بندی می شوند. این ویژگی ها تعیین می کنند که هر ماده در طول فرایند تولید چگونه رفتار کند؛ از جمله میزان انعطاف پذیری، شفافیت، استحکام و مقاومت حرارتی آن.
PET، PP، PE، PVC و سایر پلاستیک ها
PET به طور گسترده در کاربرد هایی استفاده می شود که به شفافیت و پایداری ساختاری نیاز دارند. این ماده معمولا در بطری ها، ظروف شفاف و بسته بندی های نمایشی به کار می رود؛ جایی که ظاهر محصول اهمیت زیادی دارد.
HDPE ماده ای مقاوم و بادوام است که بیشتر در بسته بندی های کاربردی مورد استفاده قرار می گیرد؛ مواردی که مقاومت در برابر ضربه نسبت به ظاهر اهمیت بیشتری دارد.
PVC ماده ای انعطاف پذیر است که می تواند به شکل های مختلف تولید شود و بسته به نیاز بازار، اغلب در بسته بندی های بلیستر و برخی بسته بندی های نمایشی استفاده می شود.
PE ماده ای نرم و انعطاف پذیر است که در تولید فیلم ها و کیسه های بسته بندی عملکرد بسیار خوبی دارد. این ماده در کاربرد هایی که به قابلیت دوخت و انعطاف پذیری نیاز است، به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد.
PP به دلیل مقاومت حرارتی و پایداری بالا شناخته می شود. این ماده معمولا در بسته بندی مواد غذایی و تجهیزات پزشکی استفاده می شود؛ جایی که مقاومت در برابر دما های بالاتر ضروری است.
PS ماده ای سخت و صلب است که اغلب در بسته بندی های یکبار مصرف به کار می رود. این ماده پایداری ابعادی خوبی دارد، اما مقاومت آن در برابر ضربه نسبت به برخی دیگر از پلاستیک ها کمتر است.
سایر مواد قرار گرفته در گروه ۷ معمولا شامل پلاستیک های ترکیبی یا چند لایه هستند که برای کاربرد های خاص یا سفارشی طراحی می شوند.
Tritan در بسته بندی های مدرن
در سال های اخیر، تقاضا برای استفاده از Tritan در پروژه های بسته بندی افزایش یافته است.
Tritan ماده ای شفاف و فاقد BPA است که شفافیتی مشابه شیشه را همراه با مقاومت بالای ضربه ارائه می دهد. در مقایسه با پلاستیک های متداول، زمانی که برند ها به دنبال ظاهری لوکس تر همراه با ایمنی و دوام بیشتر باشند، Tritan اغلب گزینه مناسبی محسوب می شود.
این ماده معمولا در بسته بندی ظروف نوشیدنی، ظروف خانگی و محصولات بسته بندی قابل استفاده مجدد به کار می رود. در تولید واقعی، رفتار Tritan نسبت به PET استاندارد متفاوت است؛ به ویژه از نظر حفظ شفافیت و عملکرد بلند مدت در استفاده های مکرر.
پلاستیک های زیست پایه (PLA و سایر گزینه ها)
یکی دیگر از روند های مهم در صنعت بسته بندی، استفاده از پلاستیک های زیست پایه است.
این مواد از منابع تجدید پذیر مانند نشاسته ذرت یا فرآورده های جانبی نیشکر تولید می شوند. PLA یکی از رایج ترین نمونه های این گروه است. در پروژه های واقعی بسته بندی، این مواد معمولا زمانی مطرح می شوند که پایداری زیست محیطی بخشی از جایگاه برند باشد.
با این حال، آن ها جایگزین مستقیمی برای پلاستیک های سنتی نیستند. عملکرد این مواد باید بر اساس شرایط واقعی استفاده، مانند میزان قرار گرفتن در معرض دما، شرایط نگهداری و الزامات ساختاری، ارزیابی شود. به دلیل همین محدودیت ها، این مواد معمولا در کاربرد های مشخص مورد استفاده قرار می گیرند و برای همه انواع بسته بندی مناسب نیستند.
چگونه در تولید، مواد مناسب را انتخاب می کنیم؟
در پروژه های واقعی بسته بندی، انتخاب ماده اولیه هرگز تنها بر اساس نوع پلاستیک انجام نمی شود.
ما همواره عوامل مختلفی را به صورت همزمان بررسی می کنیم؛ از جمله نیاز های محصول، طراحی ساختاری، شرایط حمل و نقل و ملاحظات اقتصادی. هر نوع بسته بندی به ویژگی های عملکردی متفاوتی نیاز دارد. به همین دلیل، انتخاب مواد همیشه بر اساس شرایط واقعی استفاده انجام می شود، نه صرفا بر مبنای طبقه بندی های تئوری.
در نهایت، هدف انتخاب پیشرفته ترین ماده نیست، بلکه انتخاب مناسب ترین ماده برای پاسخگویی به نیاز های هر کاربرد بسته بندی است.
