پشت یک قطعه بسته بندی، معماری انطباقی به شکل شگفت آوری گسترده ای قرار دارد. در ادامه این مقاله، 7 حوزه از PPWR را که ارزش شناختن دارند، بررسی می کنیم:
- قابلیت بازیافت قابل اندازه گیری می شود
PPWR درجات عملکردی A، B و C را برای قابلیت بازیافت معرفی می کند. قرار است معیارهای دقیق طراحی برای بازیافت توسط کمیسیون اروپا تعیین شوند و تصویب مقررات تفویضی مرتبط نیز برای 1 ژانویه 2028 برنامه ریزی شده است.
به زودی، گفتن اینکه «بسته بندی ما قابل بازیافت است» به شواهد بسیار بیشتری نیاز خواهد داشت.
- محتوای بازیافتی با اعداد واقعی مشخص می شود
از سال 2030، الزامات حداقل میزان محتوای بازیافتی برای بسته بندی های پلاستیکی شامل موارد زیر خواهد بود:
30 درصد برای PET حساس به تماس
10 درصد برای سایر پلاستیک های حساس به تماس
30 درصد برای بطری های نوشیدنی پلاستیکی یک بار مصرف
35 درصد برای سایر بسته بندی های پلاستیکی
البته این موارد مشمول معافیت ها و شرایط تعیین شده در مقررات هستند.
تا سال 2040، این سطوح به ترتیب به 50، 25، 65 و 65 درصد افزایش خواهند یافت.
- خود این درصد باید قابل اثبات باشد
تا 31 دسامبر 2026، کمیسیون اروپا موظف است روش شناسی محاسبه و راستی آزمایی محتوای بازیافتی را تعیین کند که شامل قالب مستندسازی فنی نیز خواهد بود.
بنابراین، عبارت «این محصول حاوی 30 درصد پلاستیک بازیافتی است» دیگر صرفا یک ادعای بسته بندی نخواهد بود؛ بلکه به یک موضوع مرتبط با داده و مدارک تبدیل می شود.
- مواد بازیافتی وارداتی نیز اهمیت دارند
پسماند پلاستیکی پس از مصرف که خارج از اتحادیه اروپا جمع آوری می شود، باید الزامات جمع آوری جداگانه ای معادل استانداردهای مرتبط اتحادیه اروپا را رعایت کند و شرایط بیشتری نیز برای عملیات بازیافت اعمال خواهد شد.
تامین مواد از بازارهای جهانی، خارج از محدوده PPWR قرار نمی گیرد.
- مواد دارای نگرانی، فراتر از PFAS هستند
ماده 5 مقرر می کند که وجود و غلظت مواد دارای نگرانی در بسته بندی باید به حداقل برسد.
تا 31 دسامبر 2026، کمیسیون اروپا با کمک ECHA همچنین باید گزارشی درباره تاثیر این مواد بر حوزه هایی از جمله استفاده مجدد، بازیافت و ایمنی شیمیایی تهیه کند.
- «قابل استفاده مجدد» بودن نیاز به شواهد دارد
بسته بندی های قابل استفاده مجدد باید شرایط مشخصی را در زمینه تعداد دفعات استفاده، پر کردن یا بارگیری مجدد، بازسازی، ایمنی و قابلیت بازیافت رعایت کنند.
اینکه یک بسته بندی از نظر فیزیکی امکان استفاده دوباره داشته باشد، به تنهایی کافی نیست.
- اطلاعات بسته بندی در حال استاندارد شدن است
PPWR برچسب گذاری هماهنگ درباره ترکیب مواد را معرفی می کند. الزامات مرتبط از 12 اوت 2028 یا 24 ماه پس از لازم الاجرا شدن مقررات اجرایی مربوط، هرکدام که دیرتر باشد، اعمال خواهند شد.
و اینجا است که تصویر بزرگ تر آشکار می شود:
ماده → ترکیب → تامین کننده → محتوای بازیافتی → مواد دارای نگرانی → قابلیت بازیافت → استفاده مجدد → مستندسازی → شواهد
حالا این زنجیره را در صدها تامین کننده و هزاران پیکربندی مختلف بسته بندی ضرب کنید.
بسته فیزیکی ممکن است کوچک باشد، اما معماری داده ای که برای اثبات انطباق آن لازم است، کوچک نخواهد بود.
این موضوع در منطقه ای اهمیت دارد که به ازای هر نفر حدود 186.5 کیلوگرم پسماند بسته بندی تولید می کند و بسته بندی حدود 40 درصد از پلاستیک های مورد استفاده در اتحادیه اروپا را به خود اختصاص می دهد.
