وقتی یک بسته بندی ساختاری سفارشی طراحی می کنید، باید بین خلاقیت و درخشش ایده و واقعیت های مربوط به مواد و ساختار بسته بندی تعادل برقرار کنید. شرکت Moët برای مسابقات US Open از بسته بندی «Moët Serve» رونمایی کرد؛ یک کوکتل شامپاین آماده نوشیدن که در یک قوطی منحصر به فرد پلاستیکی و فلزی عرضه می شود. این قوطی به طور ویژه طراحی و مهندسی شده است تا ظاهر و فرم یک قوطی نگهدارنده توپ تنیس را شبیه سازی کند.
از نظر بصری و مفهومی؟ واقعا درخشان است. این طراحی، محصول را به شکلی کامل با محیط فیزیکی رویداد مرتبط می کند. در یک یخچال پر از قوطی های استوانه ای آلومینیومی معمولی، این بسته بندی بلافاصله جلب توجه می کند.
اما در عین حال، این بسته بندی یکی از دشوارترین چالش ها در طراحی محصولات فیزیکی را نیز به خوبی نشان می دهد: تضاد میان یک ایده ساختاری منحصر به فرد و پیامدهای زیست محیطی آن.
از آنجا که در این طراحی از ترکیب پلاستیک و فلز استفاده شده و این دو ماده در یک مرکز بازیافت معمولی به راحتی از یکدیگر جدا نمی شوند، بازیافت این ظرف نیز به سادگی امکان پذیر نیست. در واقع، این طراحی برای ایجاد یک تاثیر اولیه چشمگیر، پایداری در پایان چرخه عمر محصول را تا حدی فدا کرده است.
در نقطه مقابل، می توان به Grey Goose اشاره کرد که در همان رویداد، کوکتل Honey Deuce خود را عرضه کرد؛ محصولی که با استفاده از یک قوطی آلومینیومی کاملا قابل بازیافت و بسیار مناسب برای جمع آوری طراحی شده است. این راهکار از نظر ساختاری انتخابی محافظه کارانه تر است، اما چرخه عمر پاک تری دارد.
برای بنیان گذاران برندهای نوشیدنی که محصولات خود را به صورت DTC عرضه می کنند، این دقیقا همان طنابی است که باید روی آن حرکت کنید.
عبور از مرزهای معمول با استفاده از فرم های سفارشی و ترکیب مواد مختلف، بدون شک می تواند برای شما پوشش رسانه ای و توجه بیشتر در قفسه فروشگاه ایجاد کند. اما باید این تاثیر بصری را در کنار واقعیت های عملیاتی و زیست محیطی مربوط به سرنوشت بسته بندی پس از مصرف نوشیدنی در نظر بگیرید.
برداشت نهایی:
بسته بندی عالی فقط چشم ها را به خود جلب نمی کند؛ بلکه کل چرخه عمر محصول را نیز در نظر می گیرد.
